zamknij

Spotkanie organizacyjne szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca

08-09-2015

 Informujemy, iż zebranie organizacyjne i zapisy do szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca odbędą się 21 września (poniedziałek) w budynku Opery Bałtyckiej (wejście od ul. Towarowej) w dużej sali baletowej, grupy dziecięce i młodzieżowe o godz. 17:30 oraz dorośli o godz. 18:00.

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych!

 

zamknij
drukuj

spektakle Izadory Weiss i Jiříego Kyliána

premiera 27 maja 2012

czas trwania 1 h 50 min (w tym jedna przerwa - po spektaklu Windows

 

WINDOWS

muzyka Leszek Możdżer, W.A. Mozart, Marin Marais, J.S. Bach
libretto, montaż muzyki, inscenizacja i choreografia Izadora Weiss
scenografia multimedialna Radek Moenert
kostiumy paprocki&brzozowski
światła Joost Biegelaar
asystenci choreografa Agnieszka Wojciechowska, Bartosz Kondracki
 

obsada 11, 12, 14 stycznia 2014:
 
Amelia Forrest
Beata Giza
Tura Gómez Coll
Sayaka Haruna
Franciszka Kierc
Natalia Madejczyk
Agnieszka Wojciechowska
Paulina Wojtkowska

Daniel Flores Pardo
Hodei Iriarte Kaperotxipi
Bartosz Kondracki
Michał Łabuś
Filip Michalak
Oscar Pérez Romero
Harry Price

Więcej o spektaklu - tutaj.

 

NO MORE PLAY

muzyka Anton Webern
choreografia Jiří Kylián
światła (adaptacja) Joost Biegelaar
kostiumy Jiří Kylián
asystenci choreografa Patrick Delcroix, Philip Taylor, Ireneusz Stencel


 
obsada 11, 12, 14 stycznia 2014:

Beata Giza
Elżbieta Czajkowska-Kłos
Michał Łabuś
Filip Michalak
Graziano Bongiovanni

Więcej o spektaklu - tutaj.
 
 
SIX DANCES

muzyka W.A. Mozart
choreografia Jiří Kylián
światła Joop Caboort
kostiumy Jiří Kylián
asystenci choreografa Yvan Dubreuil, Ireneusz Stencel

 
obsada 11, 12, 14 stycznia 2014:

Franciszka Kierc
Sayaka Haruna
Amelia Forrest
Agnieszka Wojciechowska
Oscar Pérez Romero
Daniel Flores Pardo
Harry Price
Bartosz Kondracki
Superstar:
Graziano Bongiovanni, Filip Michalak, Michał Łabuś
Lalki:
Paulina Wojtkowska, Elżbieta Czajkowska-Kłos
 
Więcej o spektaklu - tutaj.

 

Partner spektakli:
 
      
Prezydent Miasta Gdańska
       Paweł Adamowicz
 
 
 

 

czytaj więcej

WINDOWS

Jest to spektakl o kobiecie, która poświęciła swoje życie marzeniu, tęsknocie za czymś, co nie istnieje w rzeczywistości. Jej prawdziwy świat, szanse, emocje i ludzie przemijają za plecami. Ona nie może ich zauważyć, bo jest skoncentrowana na ułudzie. Okno, w które się wpatruje, to oczywiście metafora. Słowo windows odsyła też do rzeczywistości wirtualnej mamiącej nas z ekranów. Ostatnio to ona niebezpiecznie staje się naszą realnością. Tymczasem nic nie zastąpi bezpośredniego kontaktu ludzkiego i żywych uczuć obecnych jedynie pomiędzy nami tu i teraz. 

Muzykę do spektaklu napisał Leszek Możdżer. Jego solo fortepianowe zupełnie naturalnie przechodzi w koncert fortepianowy Mozarta. Mijają sekundy zanim publiczność się zorientuje, że coś się zmieniło, że to już inna muzyka. Bardzo lubię te chwile. Szukałam kogoś, kogo można połączyć z Mozartem. I tylko Leszek przyszedł mi do głowy. Pomyślałam nawet, że być może dziś Mozart kombinowałby właśnie tak jak Możdżer, który potrafi przecież fantastycznie improwizować. Dalej słyszymy kompozycję Marais w fantastycznym wykonaniu Jordi Savala, a na zakończenie Bach w unikalnej interpretacji Anne-Sophie Mutter.

Izadora Weiss

 

NO MORE PLAY

Podstawową inspiracją dla tej choreografii jest niewielka rzeźba Alberto Giacomettiego: prosta, nieco zdeformowana plansza do gry, pokryta małymi kraterami i wyżłobieniami, z dwoma kawałkami drewna przypominającymi ludzkie postaci. Patrząc na rzeźbę, można poczuć się zaproszonym do gry, której zasady są ukryte albo nigdy nie były ustalone. Kiedy jednak przyłączamy się do tej tajemniczej rozgrywki, zaczynamy pojmować rządzące nią reguły, czasem jednak zbyt późno.

Muzyka Antona Weberna budzi fascynujące uczucie podstawowej nieuchronności. Jej dźwięk i struktura tworzą zniewalającą przejrzystość i dynamiczne napięcie. Owe właściwości, połączone bezkompromisowym geniuszem Weberna, stają się źródłem energii, która bezpośrednio wpływa na wszystko, co równocześnie dzieje się na scenie.

Jakże często tylko groteskowym grymasem kończą się podejmowane z namaszczeniem działania. Ten żart powinniśmy akceptować jako ważną część naszego istnienia. Tak samo ta choreograficzna zabawa ciał, umysłu, dźwięku i światła w czasie i przestrzeni jest zaledwie metaforą gry z ekstremalnie surowymi zasadami, które ktoś zapisał w dawno zapomnianym języku.

Jiří Kylián

 

SIX DANCES

Dwa stulecia dzielą nas od czasu, kiedy Mozart napisał Tańce Niemieckie – fragment historii ukształtowany przez wojny, rewolucje i wszelkiego rodzaju społeczne niepokoje. Mając to na uwadze, zrozumiałem, że nie jest możliwe, żebym zwyczajnie ułożył taneczne kawałki odzwierciedlające humor i muzyczną błyskotliwość kompozytora. Zamiast tego ustawiłem sześć pozornie bezsensownych scen, które oczywiście za nic mają otoczenie. Miniaturowe w obliczu wiecznie trwającego zatroskanego świata, który większość z nas z jakiegoś nieustalonego powodu nosi w głębi duszy.

I chociaż Six Dances Mozarta bawią publiczność, nie powinniśmy ich uznawać za burleskę. Ich humor powinien być środkiem wskazującym względność naszych wartości. Zdolność Mozarta do reagowania ochronnym wybuchem nonsensownej poetyki na trudne okoliczności jest dobrze znana.

Jiří Kylián

 

Wybrane recenzje - tutaj.