zamknij

Spotkanie organizacyjne szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca

08-09-2015

 Informujemy, iż zebranie organizacyjne i zapisy do szkoły tańca Bałtyckiego Teatru Tańca odbędą się 21 września (poniedziałek) w budynku Opery Bałtyckiej (wejście od ul. Towarowej) w dużej sali baletowej, grupy dziecięce i młodzieżowe o godz. 17:30 oraz dorośli o godz. 18:00.

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych!

 

zamknij
drukuj

Spektale

spektakl Izadory Weiss Body Master  

Opowieść o Mistrzu, który w swojej hermetycznej rzeczywistości próbuje wykreować własny świat przy pomocy tancerzy. To historia Mistrza uwikłanego w tragiczną sprzeczność pomiędzy pragnieniem demiurgicznej władzy.

 

 

spektakl Izadory Weiss Burza  

Dramat Williama Szekspira w choreografii Izadory Weiss.

spektakl Emila Wesołowskiego Chopinart - Ballady  

Kolejny spektakl Emila Wesołowskiego inspirowany muzyką Fryderyka Chopina. Spektakl pokazywany jest podczas jednego wieczoru z Chopinart - Koncert.

 

spektakl Emila Wesołowskiego Chopinart - Koncert  

Choreograf ustawicznie gra konwencjami muzyki, baletu i teatru. Trzyczęściowa, klasyczna forma koncertu instrumentalnego odpowiada trzem stanom emocjonalnym Kobiety. (...) Wesołowski dowodzi tego, co bodaj najważniejsze w chopinowskich baletach: cudownej wręcz muzykalności. Spektakl pokazywany jest podczas jednego wieczoru z Chopinart-Ballady.

 

spektakl Patricka Delcroix Clash  

Spektakl Patricka Delcroix, wieloletniego tancerza i asystenta Jiříego Kyliána.

spektakl Izadory Weiss Cool Fire  

Spektakl Izadory Weiss oparty na muzyce Nigela Kennedy'ego i Jimiego Hendrixa przekazuje emocje, których nie sposób opisać słowami. Niesamowita energia kultowego skrzypka, z którego twórczością choreografka związana jest od początku swojej drogi artystycznej, daje tancerzom BTT szansę pokazania swojej siły i perfekcji na skalę, z jaką jeszcze nie mieli do czynienia. Przesłanie spektaklu jest zgodne z tym, w co Izadora Weiss wierzy niezmiennie, że konflikty i podziały między ludźmi są narzucone przez systemy kulturowe i religijne.

 

spektakl Izadory Weiss Czekając na...  

W naszym spektaklu opowiadamy o tych, którzy czekają. Opowiadamy o napięciu, jakie rodzi się podczas oczekiwania. Każde napięcie komplikuje relacje pomiędzy ludźmi. Bycie razem ulega nieustannym przemianom. Nic nie może być stabilne, kiedy każda monada oczekuje na więcej, niż zostało jej dane, więcej, niż może sama wywalczyć w konfrontacji z pragnieniami innej monady. Nasz spektakl nie jest jednak traktatem filozoficznym o pomysłach Leibnitza i Hegla, którego triadę wykorzystujemy tylko do obserwowania jak miłość pomiędzy dwojgiem ludzi rodzi własne zaprzeczenia. To przeciwieństwa, które poprzez inne osoby zamieszane w życie dwojga, kreują uspokajające zmysły trójkąty i ich kombinacje. Interesuje nas konflikt pomiędzy uczuciem domagającym się wierności, a seksualnością niespokojną i wiecznie poszukującą nowej zdobyczy.

 

spektakl Jiříego Kyliána Falling Angels  

Opowieść o tajemniczej magii uwodzenia i zmysłowości jako prawdy o ludzkiej naturze. Zmysłowość jest przecież jednym z najważniejszych czynników tańca, gdyż właśnie poprzez taniec człowiek wyraża siebie.

spektakl Izadory Weiss Fun  

Fun to ironiczna fantazja taneczna na temat zalotów. Izadora Weiss ułożyła choreografię do koncertu Vivaldiego w brawurowym nagraniu Nigela Kennedy'ego. To ten koncert jest punktem wyjścia dla odtworzenia na scenie popisu dziewcząt przed coraz częściej zajętymi sobą mężczyznami, którzy upodabniają się do siebie bez względu na różnice wieku i temperamentu.

 

Sergiusz Prokofiew Kopciuszek  

Kopciuszek to piękna stara opowieść o spełnieniu marzeń. Każdy ją zna i widział choć raz próbę przedstawienia jej na scenie. Dla Bałtyckiego Teatru Tańca to szczególnie ważna premiera, dlatego że dedykowana jest młodej widowni. Zobaczymy współczesną wersję opowiadaną nowoczesnym językiem tańca, który jest coraz bliższy młodym widzom.

 

spektakl Izadory Weiss Light  

Spektakl Izadory Weiss, inspirowany malarstwem holenderskim. Wyobraźnia choreografa próbuje odpowiedzieć na pytanie o losy słynnej Mleczarki Vermeera, która dla Wisławy Szymborskiej stała się alegorią sensu świata.

 

 

 

 


 

spektakl Jiříego Kyliána No More Play  

Muzyka Antona Weberna budzi fascynujące uczucie podstawowej nieuchronności. Jej dźwięk i struktura tworzą zniewalającą przejrzystość i dynamiczne napięcie. Owe właściwości, połączone bezkompromisowym geniuszem Weberna, stają się źródłem energii, która bezpośrednio wpływa na wszystko, co równocześnie dzieje się na scenie.

 

spektakl Izadory Weiss Out  

Spektakl Out miał swoją premierę w 2010 roku i był wielokrotnie wznawiany w oryginalnym kształcie dwuaktowego wieczoru, ale tym razem Izadora Weiss postanowiła wydobyć z niego samą esencję i pokazać go w wersji skróconej, żeby przesłanie o wartościach tkwiących w świecie outsiderów stało się bardziej widoczne. Muzyka tego poetyckiego spektaklu przybrała formę bardziej skondensowaną, a  tancerze BTT wypełnili ją dodatkową interpretacją.

 

spektakl Izadory Weiss Romeo i Julia  

Historia mitycznych kochanków rozgrywa się współcześnie w Bagdadzie. Julia pochodzi z bogatej miejscowej rodziny i uwikłana jest w sprzeczności pomiędzy jej współczesnym wykształceniem i upodobaniami, a narzucanymi jej przez kulturę i tradycję ściśle określonymi nakazami i zakazami. Ojciec i matka nie dopuszczają najmniejszej wątpliwości, że posłuszeństwo wobec nich jest najwyższym obowiązkiem, bo to oni reprezentują wolę społeczną i boską. Jej brat Tybalt, z którym wychowywała się od urodzenia jest surowym i zazdrosnym o nią opiekunem, który też nie przyjmuje do wiadomości, że jej pragnienia i sądy mogą odbiegać od przyjętych zasad.

 

spektakl Jiříego Kyliána Sarabande  

W spektaklu sześciu tancerzy wykonuje porywający taniec, wyrażony oryginalnym językiem choreograficznym. Znikają  całkowicie płynne, falujące ruchy tak charakterystyczne dla wczesnych choreografii Kyliána, ustępując miejsca jego fascynacji prymitywnymi, rytualnymi tańcami.

 

 

spektakl Wojciecha Misiuro Sen  

Spektakl Sen nie ma fabuły, zamiast niej są gęste emocje. Bohaterami są młodzi ludzie, którzy śnią – wiadomo o czym. W śnie wcielają się w różne role: marynarzy, dziwek, obcokrajowców. Ale to nie będzie szokowanie tematami obyczajowymi, raczej zabawa różnymi konwencjami.

 

spektakl Izadory Weiss Sen nocy letniej  

Kolejne arcydzieło Szekspira w interpretacji choreograficznej Izadory Weiss. Tym razem również odrzuciła uznaną wersję muzyki Mendelssohna-Bartholdy'ego i szukała kompozytora, który, według niej, jest najbliższy królewsko – ludycznej zwariowanej komedii o tajemnicach miłości, seksu i świata snów. Jej wybór padł na Gorana Bregovicia i jego zmysłową, genialną interpretację starych motywów ludowych, tak popularną szczególnie w Polsce.

 

spektakl Jiříego Kyliána Six Dances  

Dwa stulecia dzielą nas od czasu, kiedy Mozart napisał Tańce Niemieckie – fragment historii ukształtowany przez wojny, rewolucje i wszelkiego rodzaju społeczne niepokoje. Mając to na uwadze, zrozumiałem, że nie jest możliwe, żebym zwyczajnie ułożył taneczne kawałki odzwierciedlające humor i muzyczną błyskotliwość kompozytora. Zamiast tego ustawiłem sześć pozornie bezsensownych scen, które oczywiście za nic mają otoczenie. Miniaturowe w obliczu wiecznie trwającego zatroskanego świata, który większość z nas z jakiegoś nieustalonego powodu nosi w głębi duszy.

 

spektakl Izadory Weiss Śmierć i dziewczyna  

Jednoaktówka Izadory Weiss do muzyki Franza Schuberta. Spektakl pokazywany jest podczas jednego wieczoru ze Snem nocy letniej.

spektakl Izadory Weiss Święto wiosny  

Święto wiosny Igora Strawińskiego jest dziełem powszechnie uznawanym za najtrudniejsze w repertuarze szanujących się zespołów baletowych na całym świecie. Trzeba wielu lat pracy choreografa  z tancerzami, żeby stworzyć fundament, na którym można pokusić się o próbę zrealizowania gęstego zapisu muzycznego, jaki genialny kompozytor zaproponował wiele lat temu zespołowi Diagilewa. Niżyński, który był pierwszym choreografem tego baletu, stworzył pewien kanon ruchowy i interpretacyjny, z jakim przez długi okres dyskusja była prawie niemożliwa.

 

spektakl Wojciecha Misiuro Tamashi  

Wojciech Misiuro szokuje i prowokuje w swoim spektaklu, operuje specyficznym językiem ekspresji, nie unika nagości, która nie tylko nie ma nic wspólnego z pornografią, ale urzeka widza plastyką tworzonych obrazów. Choreografia jest inspirowana kulturą japońską. Tancerze wykorzystują w tańcu techniki tańca japońskiego i tym samym przenoszą nas na Daleki Wschód.

 

spektakl Izadory Weiss Windows  

Jest to spektakl o kobiecie, która poświęciła swoje życie marzeniu, tęsknocie za czymś, co nie istnieje w rzeczywistości. Jej prawdziwy świat, szanse, emocje i ludzie przemijają za plecami. Ona nie może ich zauważyć, bo jest skoncentrowana na ułudzie. Okno, w które się wpatruje, to oczywiście metafora. Słowo windows odsyła też do rzeczywistości wirtualnej mamiącej nas z ekranów. Ostatnio to ona niebezpiecznie staje się naszą realnością. Tymczasem nic nie zastąpi bezpośredniego kontaktu ludzkiego i żywych uczuć obecnych jedynie pomiędzy nami tu i teraz.